YİNE İLK KİTABIMDAN Bİ KAÇ ŞİİR

[Aydın]

KÜÇÜK ADAM

Bir küçük adam vardı .
Hani küçük dediysem boyu posu değil
Mangal gibi yüreği,
Ama bankada küçük bir hesabı vardı
Hesabı yettiğince küçüktü
Küçük adam.
Yaşam dramasında gerideki adam
Geriden gelen adam
Bir türlü uyum sağlayamayan adam
Küçük adam
Mangal gibi yüreği
Fakat bankadaki hesabı küçük adam
Küçük adam.
Hep dalgındı küçük adam
Çekilip bir yerlerine yalnızlığın
Gizli,gizli ağlardı geceye
Sitem ederdi hep şansa talihe
Nereye kadar gider bu diye.
Elinde çoğu zaman karanfil taşırdı
O,boynu bükük karanfile
Şiirimdir,şarkımdır derdi
Nedendir sorulmaz
Boynu bükük karanfilden midir?
Bankadaki küçük hesabından mıdır?
Bilinmez,pek de konuşmazdı küçük adam.
Kimilerince duygusal,kimince serseriydi o.
Oysa küçük adam karanfilden
Başkaca bir derdi yoktu
Bir de gül'üm olsa derdi hep.
Ah gülüm ah gülüm
Aslında o bile kendini tam olarak tanımazdı.
Arada bir birşeyler mırıldanırdı
Ey benim gülden artakalan karanfilim
Ey boynu büküğüm
Elinde durduğum adam mıdır?
Böyle boynunu büktüren hep
Neden boynun büküktür hep
Neden yaprakların solgun?
Ve ağlayan ve hiç gülmeyen adam
Küçük adam
Sen ki gözyaşı nedir bilmezdin
Gözlerin neden kurumaz şimdi?
Hayat denen şu illet
Dolu dizgin mi çıkardı yoluna acıları?
Hey be küçük adam!..
Gözlerindeki yaşlar şu baktığın yıldızlardan mı?
Yoksa uzaklardan yansıyan
Şehrin ışıklarından mıdır?
Belki de umudunu yitirdiğin
O şehre gidemeyişindendir he!
Hey be küçük adam!..








VAKİT AYAZKEN HENÜZ


Sen her zaman sabah kalkar giderdin
Erkenden vakit ayazken henüz
Hep böyle olacak zannediyordum
Ama yarın sabah kalktığında
Ayakkabını giyecekken
Aklına bir şey tak ederek
Bir eksiğin var zannedeceksin
Etrafına bakına bakına
Bir süre sonra varmak istediğin yere
Varıp da bir arkadaşını, sevdiğiyle görünce
Yüreğin yanarak ve ağlamaklı bir halde
Sığınacak tenha bir köşe arayacaksın
Bulduğunda da, ben ne yaptım diyecek
Dakikalarca ağlayacaksın
Gözünü açtığında ben olmayacağım
Bendeki sıcaklığı arayacaksın.
Hayatta belki ilk kez yanıldığını anlayacaksın
Bendeki sıcaklığı arayacak ellerin
Beni bulamayarak hep yanacaksın
Ağlayacak, ağlayacaksın!..







KÖRDÜĞÜM


Hava soğuk dışarısı zemheri
Odam karanlık bir de yalnızım
Herkes uyumakta ağarmaz şimdi tan yeri
Sabaha çok var,dünden de uykusuzum.
Camdan birkaç ışık halesi sızıyor
Şu sokak lambaları da olmasa
Düşüncelerimi şiirlerde sana kim getirirdi
Belki ben tükenmişliğimle sana geliyorum...
Ellerim kenetlenmiş yürüyorum
Bağlamış her yanımı anılarımız
Ne yolları ayırmak mümkün
Ne de bu kördüğümü çözmek...

31.01.2000

[Aydın]

DÜŞÜNCE

Daha biraz önce kement attım yalnızlığa
Perdesi örtülü pencerenin önüne çattı.
Uçurum bakışları ile deli sevdan
Ve bir anda sise büründü her yan
Birden söndü bütün ışıklar,
Koca şehir bir kara yılan
Kayboluverdi seni aradığım semalar
Ve yok oldu dünya; ki o, koca yalan
Sonra...
Sonrasını sorma bana
Gerisini yaşadın sende
İyisi mi gerisini senden dinleyelim
Ya karanlıkları yaşayıp
Yalan dünyayı görmeyelim
Ya da karanlıkta yalanı yaşayarak
Alıp başımızı aydınlıklara gidelim

23.12.1997





SAĞANAK YAĞMUR

Sabahın ayazında bir adam
Kimsesiz bu bomboş sokakta,
Sağanak yağmur ve çamurluyken her yan.
Hem yürüyor, hem de ağlıyordu
Yağmura da çamura da aldırmadan.


Hazin ve vakurlu bir ses tonuyla
Bir şarkı mırıldanıyordu
Galiba aldatılmıştı!..
Şarkısı buram buram özlem kokuyordu.
Sabahın ayazında bir adam
Sessiz bu bomboş sokakta
Hem yürüyor, hem ağlıyordu
Yağan yağmura ve balçık balçık çamura,
Tükenen takatine karşılık
Sessiz, fakat vakurlu bir sesle
Bu sabah bu sokakta
Bir varmış, bir yokmuş oluyordu.

[N@z@r]

Selam..siirlerinizi cok begendim yüreginize saglik